Make your own free website on Tripod.com

การกระทำในวันนี้ มีผลต่ออนาคต

"เมื่อสะสมแต่สิ่งไม่ดี ชีวิตก็จะมีแต่สิ่งไม่ดี แต่หากสะสมแต่ความดีเอาไว้ ก็เสมือนสะสมบุญเอาไว้ใช้ในยามแก่เฒ่า"

ชีวิตเปรียบเสมือนการเดินทางที่ต้องสะสมประสบการณ์และความดีเอาไว้ หากสะสมแต่สิ่งไม่ดี ชีวิตก็จะมีแต่สิ่งที่ไม่ดี แต่หากสะสมแต่ความดีเอาไว้ก็เสมือนสะสมบุญเอาไว้ใช้ในยามแก่เฒ่า ตอนนี้เราอาจจะยังหนุ่มยังสาว วัยรุ่นที่สนุกกับการโลดแล่น เรียนรู้ ประสบการณ์ เพราะชีวิตวัยนี้เป็นวัยสนุก สุขใจ ระคนปนเศร้าบ้างตามอารมณ์ ตามโอกาสและเวลา ดังนั้นจึงไม่ควรประมาทต่อชีวิตของตัวเองในอนาคตและจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องสะสมปัจจัยทางกาย และปัจจัยทางใจเก็บเกี่ยวผมบุญเอาไว้ใช้ในยามจำเป็น และเมื่อคิดถึงอนาคต เราจำต้องทำมาหากินบางส่วนและเก็บบางส่วนเพื่อนำเงิน เป็นปัจจัยไว้ใช้ใน้เกิดความมั่นคงของชีวิตต้องมีปัจจัยสี่ที่เพียงพอกับการดำรงชีวิตอยู่ในโลกนี่เป็นการแสวงหา และสะสมปัจจัยทางกาย แต่ในอีกแง่มุมหนึ่งชีวิตก็ต้องมีการสะสมปัจจัยทางใจ ซึ่งเป็นปัจจัยที่จำเป็นและมีเอาไว้ใช้เป็นทุนรอนในการมีชีวิตอยู่เพื่อความสุขสงบในยามแก่เฒ่า ผมเคยเห็นคนแก่บางคนตตองนั่งขายข้าวต้มมัดหารายได้เพื่อประทังชีวิต ผมเคยเห็นคนแก่บางคนนั่งร้องไห้ ตีอกชกตัวอย่างเป็นทุกข์ซึ่งเป็นเรื่องที่ดูน่าเศร้าหดหู่ยิ่ง ดังนั้นการสะสมปัจจัยทางใจ จึงมีความสำคัญพอ ๆ กับการสะสมปัจจัยทางการ นั่นหมายถึงการสะสมบุญจากการทำดีและทำในสิ่งที่ถูกต้อง ถูกต้องต่อตนเองและคนอื่น ไม่เบียดเบียนผู้อื่นในทางผิดศีลธรรมไม่ทำลายจิตใจผู้อื่นทั้งทางตรงและทางอ้อม การกระทำเช่นว่านี้ จึงเป็นการสะสมบุญทางใจสะสมไว้ใช้ในยามแก่เฒ่ายามชรา เพราะเมื่อถึงเวลานั้น เราจะมีความสุขทางใจควบคู่ไปกับความสุขทางกายซึ่งยากที่จะหาความสุขใดมาเปรียบได้ แม้ในบางครั้งประสบการณ์และการกระทำต่าง ๆ ของชีวิตที่เกิดขึ้นในระหว่งการเดินทางนั้น อาจจะมีการเดินผิด คิดผิด กระทำผิดอยู่บ้าง ซึ่งผมมิได้หมายความว่า เพื่อน ๆ จะต้องชอกช้ำใจกับ "ความผิดพลาด" ที่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเพราะบางขณะบางเวลาคนเราอาจทำผิดพลาดไปบ้างได้เหมือนกัน เพราะความผิดพลาด หมายถึง การพยายามทำดีที่สุด ทำสิ่งที่ถูกต้องแล้วแต่มันก็ยังผิดและพลาดอยู่เป็นธรรมดาที่เราต้องเสียใจ และเก็บไว้เป็นบทเรียน แต่หากต้องการสะสมบุญไว้ใช้ในบั้นปลายของชีวิตเราจึงต้องหลีกเลี่ยงการกระทำความผิด ซึ่งหมายถึง รู้ทั้งรู้ว่าไม่ถูกต้องหรือสิ่งที่รู้อยู่แก่ใจว่าผิด แล้วยงตั้งใจทำในสิ่่งนั้น ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าผิดก็ยังจะทำ แบบนี้สิ เป็นสิ่งที่ไม่ดีเป็น "กรรม" ที่ติดตามเราไปตลอด..จนแก่เฒ่า เมื่อจะทำสิ่งใดขอแนะนำให้คิดอย่างถี่ถ้วนก่อนอย่าทำในสิ่งที่ผิด ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจเพราะเมื่อถึงเวลาแก่เฒ่าแล้ว มองย้อนกลับมา เราจะได้ไม่เสียใจและเป็นทุกข์ใจในสิ่งที่เคยทำมา และเมื่อนั้นนอกจากจะมีความสุขทางกาย โดยไม่ต้องไปนั่งขายของเมื่อตอนแก่เพื่อหาเลี้ยงชีพประทังชีวิต ยังจะมีความสุขทางใจ คิดเมื่อคิดย้อนหลังไปในอดีต ก็มีแต่เรื่องน่าภูมิใจ ดีใจ และปลาบปลื้มใจ ซึ่งเป็นความสุขสูงสุดของชีวิตเลยล่ะ