Make your own free website on Tripod.com

พ่อ...งมลูกชิ้น ผมงม...ลูกเขา

เรื่องนี้เกิดขึ้นริมสระบัวหน้าวัดถ้ำคูหาภิมุข จังหวัดยะลา บ้านเกิดของผม ผมนั่งอยู่บนฝั่งกับเพื่อน ซึ่งบริเวณฝั่งทั้งสี่ด้านฉาบด้วยปูนมีรอยหินโผล่เป็นลาย ลักษณะลาดชัน แม้จะเดินเหยียบปุ่มหินไปยังริมน้ำได้แต่ก็ไม่มีใครทำเพราะทรงตัวลำบาก ดีไม่ดีอาจเสียหลักกลิ้งโค่โร่ลงในน้ำ น้ำในสระสะอาดเห็นบัวชูไสว นับเป็นบรรยากาศสร้างความสุนทรีย์ให้คนละแวกนั้นใช้เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ ไม่แน่ใจว่าความลึกมากแค่ไหนแต่คิดว่าพอประมาณ ใครว่ายน้ำไม่เป็นตกลงไปโอกาสรอดยาก แน่นอนว่าเมื่อมีคนมาพักผ่อนก็ต้องมีของขาย พ่อค้าก๋วยเตี๋ยวรถเข็นก้มหน้าก้มตาปรุงก๋วยเตี๋ยวให้กับลูกค้า เขาหันหลังให้สระมีถนนคนเดินกั้นกลาง ระหว่างผมกับเขาจึงเป็นการหันหลังเผชิญกัน ระหว่างวุ่นวายอยู่กับการขายของนั้น เขาแทบจะลืมลูกชายวัยห้าขวบที่วิ่งเล่นอยู่บริเวณนั้น อาจเป็นเพราะเด็กน้อยเคยวิ่งเล่นเป็นประจำทำให้ผู้เป็นพ่อไม่พะวง แต่หากพิจารณาอีกด้านช่างน่าอันตรายเหลือเกินที่เด็กตัวเล็กขนาดนั้นมาวิ่งอยู่แถวสระบัวลาดชันซึ่งมีโอกาสพลัดตกลงไปได้ วันนั้นมัจจุราชได้ยื่นมือขึ้นมาฉุดเด็กชายเคราะห์ร้ายขณะก้าวพลาดกลิ้งหลุน ๆ ไปต่อหน้าต่อตาผม ความลาดชันของชอบสระบวกกับระยะทางสั้น ๆ ทำให้เขาจมหายไปในพริบตา แทบจะไม่เกิดเสียงใด ๆ นอกจากฟองอากาศปุด ๆ แน่นอนว่าเขาว่ายน้ำไม่เป็น วินาทีแห่งความเป็นความตายนั้น ผมมีทางเลือกสองทาง

  1. ตะโกนบอกพ่อเด็ก
  2. รีบช่วยเด็กขึ้นมา

ผมตัดสินใจเลือกข้อหลังแต่การจะก้าวลงไปริมน้ำแล้วยื่นมือควานหาตัวเด็กต้องหล่นไปในน้ำแน่นอนเพราะไม่มีทางทรงตัวอยู่ และถ้าหล่นลงไป เด็กตะกายกอดอาจจมน้ำตายทั้งคู่ เนื่องจากผมว่ายน้ำไม่แข็ง จึงให้เพื่อนยึดหลักบริเวณฝั่งจับมือข้างหนึ่งของผมแล้วใช้มืออีกข้างควานลงในน้ำโดยใช้เท้ายึดปุ่มหินเอนตัวลงใกล้น้ำให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถ้ามือเพื่อนลื่นหลุดชีวิตผมอาจหลุดลอยไปด้วย

เดชะบุญ!!! ช่วงที่นำมือลงในน้ำนั้นเป็นจังหวะเดียวกับเด็กทะลึ่งตัวขึ้นไขว่คว้าหาทางรอด จับมือผมถึงขึ้นมาได้สำเร็จ

อนิจฉา!!! พ่อของเด็กไม่รู้เลยว่าขณะที่เขากำลังงมลูกชึ้นขึ้นจากหม้อ ผมกำลังงมลูกเขาขึ้นจากความตาย เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วมากกินเวลาไม่เกิน 30 วินาที นับเป็นความภูมิใจที่ผมได้ช่วยเด็กคนหนึ่งให้พ้นจากเงื้อมมือมัจจุราช และคงไม่ใช่แค่เด็กคนหนึ่ง เพราะในอนาคตเขาจะเป็นความหลังของครอบครัว เป็นคุณค่าของสังคม เป็นทรัพยากรของประเทศชาติ

เรื่องเล่าจากคนดัง คุณวิทวัส สุนนทรวิเนตร

ทางเว็บมาสเตอร์ขอขอบคุณบทความของ คุณวิทวัส สุนนทรวิเนตร์

ขอบคุณครับ

23 สิงหาคม 2549 - 10.10 น.